As cordas invisíbeis

“... dos outeiros xurdio un nome, Manhattan,

corazón de maza da que todos comeron,

corazón de cianuro que abre a porta do edén”

Chisco Fernández Naval



Eu son

Eu son con ela

Eu son con ela ó piano

Eu son a voz. Un rañaceos que chegou polo mar e ouveando

Do norte veño do este veño polo mar as ás medraron e agora non entro na casa neste estreito

apartamento de Nova York que gotexa realidades nas noites de vento e chuvia

Xiro o redor das estrelas corpos celestes camiñando pola ponte de Brooklyn 

albisco un cordal de aceiro encandeante e os meus ollos viaxan en branco e preto escoitando

a nosa lingua nunha estación de metro


Williamsburg é a marisma de Poe facendo ruidos pola ialma da praia


Mollo os pes cada vez que saio da casa pois moro nunha rúa que era un mar 

Agora é stolen land e dende os seus rooftops vense os nenos morrer en Palestina


Son cordas invisíbeis as que nos manteñen unidos 

as mesmas que procuran estas notas 

estas verbas, avanzan polo físico, 

transforman a materia


As cordas desta boca, os brotes desas cordas

de pel e de madeira, un leviatan pola costa

unha dorna sen bandeira,

unha colleita ben boa


Quero medrar os acervos nas ramas 

Quero ficar sen sombra e correr libremente 

Non quero xeonllos, non quero máis Nunca Máis nin mexan por nos

Quero unha lingua viva 

Un horizonte baleiro 

Un pobo unido na linguaxe do ceo


¿Quen se atreve?


Vai coller os cascabeis ó faiado 

temos traballo que facer


Marcos de la Fuente (Vigo, Spain, 1976) is a New York City-based poet, performer and cultural activist. He has published Las partículas brillantes, a collection of poems designed by visual artist Vanesa Álvarez (2015); the album Isla futura with the band Pólvora, where spoken word and electronic music coexist (2017); and La Nueva Sensibilidad, a manifesto on the meaning of poetry (2018). In 2019, he was included in Panorama and Luna sobre los rascacielos, featuring Spanish poets living in New York City. In 2020 he collaborated with textile artist María Romero to bring poems in Galician to hand-dyed garments, resulting in the project A Tintureira do Hudson. In 2024 he presents As Cordas Invisíbeis, poems in Galician set to music by pianist Aida Saco-Beiroa. He is co-director of the Kerouac Festival, in Vigo since 2010, in New York since 2016 and in Mexico City since 2019. Also, since 2019, he organizes the monthly reading Poets Wanted at Manhattan’s Bowery Poetry Club.

Previous
Previous

Made of Corn